Το ερώτημα αυτό αν και φαντάζει σχετικά απλό- δεν είναι πάντα εύκολο να απαντηθεί. Αν εσύ ή κάποιος γνωστός σου έχει αρχίσει να σκέφτεται ότι κάτι μπορεί να έχει ξεφύγει, ίσως να έχει ήδη την απάντηση.
Όταν η παρουσία μιας ουσίας ή συνήθειας ή συμπεριφοράς αρχίζει να επηρεάζει τη δουλειά σου, τις σχέσεις και τις δυνατότητες αλληλεπίδρασης σου με σημαντικά για εσένα άτομα ή/και την ψυχολογία σου, ακόμα και αν είναι «κοινωνικό» ή «χαλαρό», αξίζει να το δεις πιο προσεκτικά.
Ένα πρώτο βήμα είναι η αυτό-παρατήρηση. Η παρατήρηση δηλαδή του πώς, πόσο συχνά, σε τι πλαίσια και με ποια άτομα εμφανίζεται η προς εξέταση ουσία, συνήθεια ή πράξη.
Ένα δεύτερο βήμα αποτελεί ένας κριτικός αναστοχασμός. Μερικές ερωτήσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν εδώ είναι οι εξής:
- Αν φανταζόμουν μια ιδανική για εμένα σχέση με αυτή την ουσία, συνήθεια ή συμπεριφορά, ποια θα ήταν αυτή;
- Πόσο απέχει από την ιδανική αυτή σχέση ή τωρινή ; Και αν απέχει γιατί ;
- Πότε ξεκίνησε να ξεφεύγει ;
- Οι προθέσεις μου όταν ξεκίνησα τη χρήση αυτής της ουσίας, συνήθειας ή συμπεριφοράς ποιες ήταν ;
- Αν παρατηρήσω τώρα τη ζωή μου, έχουν αλλάξει οι προθέσεις με τις οποίες τις χρησιμοποιώ; Αν ναι, γιατί ; Είμαι οκ εγώ με αυτό ;
Οι προθέσεις αξίζει να εξεταστούν και κατά τη διάρκεια χρήσης. Π.χ -Υπάρχουν στιγμές που παρατηρώ μια εναλλαγή των προθέσεων μου; Για παράδειγμα μπορεί να ξεκινώ τη χρήση μιας ουσίας, συνήθειας ή συμπεριφοράς για διασκέδαση αλλά κατά τη διάρκεια αυτό να αλλάζει και να καταλήγει σε νεύρα, απογοήτευση, θυμό και συναισθηματική και σωματική δυσφορία;
Αν κάποιες από τις παραπάνω ερωτήσεις σε προβλημάτισαν τότε ίσως είναι μια καλή στιγμή να ζητήσεις βοήθεια. Η αναζήτησή βοήθειας δείχνει δύναμη και όχι αδυναμία όπως πολλοί θεωρούν. Δείχνει ότι το άτομο παίρνει μια θέση για αυτά που αντιμετωπίζει και είναι διατεθειμένο να κάνει μια κριτική και αναδιαπραγμάτευση στην έννοια και την εικόνα του εαυτού του.
